PLAMUEK

ผมมักจะรู้สึกรำคาญทุกครั้งที่ต้องได้ยินคนบ่นว่าไม่ถูกหวย

บางครั้งคนที่ไม่ถูกก็โวยวายว่าหวยล็อกบ้าง

แอบเสียดายที่มันออกเฉียดๆกับที่ซื้อไว้บ้าง

แม้กระทั่งตีเลขผิดเองบ้าง หรือคนอื่นบอกแล้วไม่ซื้อ

ลงท้ายด้วยคำว่ารู้งี้ซื้อเลข....ก็ดี

 

เรามาดูตามหลักความเป็นจริงดีกว่า

ในกรณีที่เล่น 2ตัว ไม่ว่าจะบนหรือล่าง

โอกาสถูกจะมี 1ใน100 หรือ 1%

เล่น 3ตัว

โอกาสถูกจะมี 1ใน1,000 หรือ 0.1% 

หรืออย่างกรณีซื้อฉลากกินแบ่ง

การลุ้นเลข 6หลักนั้น อาศัยโชคล้วนๆ

เพราะต้องลุ้นโอกาสถูก 1ใน1,000,000 หรือ 0.0001%

 

การเลือกซื้อฉลากกินแบ่งก็มีจุกที่น่าสนใจ กรณีอย่างเลข 000000 ที่คนคิดว่าไม่น่าจะออก

แต่โอกาสที่มันจะออกมี 0.0001% เท่ากับเลขอื่นๆนั่นแหละ

 

อย่างฉลากกินแบ่งงวดล่าสุด 1 มิถุนายน 2552

รางวัลที่1 777661

 

งวดก่อนหน้านี้ 16 พฤษภาคม 2552

รางวัลที่1 111411

 

ดังนั้นผมว่าเวลาไม่ถูกก็ทำใจซะเถอะ เพราะโอกาสได้มันน้อยอยู่แล้ว

และไม่ว่าจะล็อกหรือไม่ผมว่าโอกาสก็ยังเท่ากันอยู่

เพียงแต่ว่าจะโชคดีไปซื้อเลขนั้นรึเปล่าล่ะ 

สมัยก่อนสังคมนิยมเป็นดังอุดมคติ แต่ต้องล่มสลายไปเพื่อสังคมนิยมในอุดมคตินั้นไม่สามารถเกิดขึ้นได้

เมื่อเข้าสู่ยุคทุนนิยม ต่างก็มีคนใฝ่ฝันถึงทุนนิยมเสรี

และจากวิกฤตในอดีตจนถึงปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าไม่มีระบบเศรษฐกิจใดๆที่จะเป็นดังที่วาดฝันไว้

โดยเฉพาะในยุคหลังๆที่ใช้"เศรษฐกิจแบบอุปทานนำ" มันทำให้เกิดประสิทธิภาพในการขับเคลื่อนที่สูง

แต่เม็ดเงินจากเอกชน ภาครัฐ และอุปสงค์ที่แท้จริงจากผู้บริโภคมันตามไม่ทัน

ผมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหมดยุคของทุนนิยมเสรี หรือแม้กระทั่งทุนนิยม ซึ่งคงอีกนาน

แต่ระบบเศรษฐกิจที่ผมคิดว่าดีที่สุดคือ "พอเพียง" ครับ

 

ปล.จริงๆแล้วใส่ "พอเพียง" ลงไปในทุนนิยมได้ แต่ขึ้นชื่อว่าทุนนิยมแล้ว ย่อมอยากได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 

เคยคิดเล่นๆรึเปล่าครับว่า

จุดเริ่มต้นของวงจรการทุจริต การคอรัปชั่น มันอยู่ตรงไหน?

ใครคือคนที่ปลูกฝังวงจรเหล่านี้?

 

ประเด็นนี้ผมจะไม่โฟกัสไปที่การเมือง แต่เหมารวมทุกภาคส่วนของสังคม

ไม่ว่าจะเป็นราชการ ธุรกิจ รวมไปถึงหน่วยเล็กๆอย่างสหกรณ์ ชุมชนเล็กๆ และวัด(ไม่ผิดครับ วัดนี่แหละสุดยอด)

ถ้าเรามองไปที่หน่วยงานราชการ หรือองค์กรธุรกิจ จะเห็นว่ามีระดับผู้ใหญ่เริ่มต้นแล้วก็สั่งให้ลูกน้องทำ

สุดท้ายร่วมมือกันทำ จนกลายเป็นปัญหาที่แก้ยากเพราะมีผู้ร่วมลงมือกระทำเยอะ จนถึงขั้นที่ว่าใครไม่ทำสิแปลก

 

สาเหตุการคอรัปชั่นมีมากมายครับ มีเป็นร้อยสาเหตุ

ที่เห็นหลักๆก็เช่น การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ, การแต่งบัญชี, กลบเกลื่อนปัญหา, การหมกเม็ด, อคติ, ติดสินบน, เล่นพรรคเป็นพวก ฯลฯ

แต่จุดเริ่มต้นที่เพาะเมล็ดร้ายๆนี้มันเริ่มต้นตั้งแต่เด็กๆครับ

คงไม่มีใครปฏิเสธว่าการได้รับการศึกษาจากโรงเรียนคุณภาพดีๆ มีชื่อเสียงโด่งดังจะส่งผลดีต่อเด็กในอนาคต

และด้วยเหตุนี้จึงมีการฝากเด็กเข้าเรียนในโรงเรียนเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นการเล่นพรรคเป็นพวก การยัดเงินใต้โต๊ะ เพื่อให้ลูกหลานของตนและพวกพ้องได้เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนนั้นๆ

เห็นได้ชัดว่ามันเริ่มต้นตั้งแต่ประถมหรือตั้งแต่อนุบาลเลยด้วยซ้ำ เด็กๆก็เห็นและรับรู้ด้วยสิ จนอาจจะคิดว่ามีเครือข่ายกว้างขวางมีเงินเยอะก็สามารถบรรลุเป้าหมายได้ โตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่จึงแสวงหาอำนาจและเงินทองจนไม่ได้คำนึงถึงความถูกต้อง

แม้กระทั่งสถานที่ ที่ซึ่งไม่ควรจะมีเรื่องของการทุจริต คอรัปชั่น อย่างวัด กลับกลายเป็นสถานที่ที่มีเรื่องนี้เยอะมากที่สุดแห่งหนึ่ง

ในเมื่อสถานที่ที่เพาะบ่มความรู้และสถานที่ที่เพาะบ่มจริยธรรมกลับมีปัญหานี้ซะเอง จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีการทุจริต คอรัปชั่นไปทุกภาคส่วนของสังคม

ปีนี้เป็นปีแรกที่ผมมีโอกาสได้ดูรายการ เดอะ สตาร์ เนื่องจากไม่ต้องเดินทางไปไหน

ถึงวันนี้ก็ได้ เดอะ สตาร์ คนใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

แต่ในเอนทรี่นี้ผมจะไม่พูดถึงเหล่าผู้เข้าประกวดครับ

จะมาพูดกันถึงมุมมองที่ผมได้รับจากรายการประกวดประเภทนี้

 

สำหรับผู้เข้าประกวดในรอบสุดท้าย ไม่ว่าจะเป็นเวที THE STAR, AF หรืออะไรก็ตาม

คุณจะได้รับโอกาสในการเข้าสู่วงการบันเทิง

ไม่ว่าจบการแข่งขัน คุณจะเป็นที่เท่าไหร่

ถือได้ว่าคุณได้เปิดตัวในเส้นทางสายนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

การได้ที่ 1 ไม่ได้การันตีว่าจะประสบความสำเร็จมากที่สุดในบรรดาผู้เข้าประกวด

มันเป็นเพียงการเริ่มต้น ต่อจากนี้ไปคุณต้องสานต่อให้ดีที่สุดด้วยตัวของคุณเอง

จากแข่งขันกันกับเพื่อนในบ้าน กลายเป็นต้องแข่งขันกับศิลปินหลากหลาย

แข่งกับมืออาชีพ แข่งกับซุปเปอร์สตาร์ตัวจริง

 

ถ้ามาเทียบกับชีวิตบนเส้นทางของคนธรรมดาๆบ้างล่ะ

พวกเราก็อยู่ภาวะเดียวกันครับ

สำหรับคนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย คุณต้องแข่งขันกับคนจำนวนมาก

เมื่อคุณได้เข้าไปแล้วไม่ได้แปลว่าคุณประสบความสำเร็จ

มันเป็นเพียงการเริ่มต้นเส้นทางชีวิตนักศึกษา

เช่นเดียวกันกับชีวิตการทำงาน

การได้รับเข้าทำงาน การได้ทำธุรกิจเป็นของตัวเอง

เป็นเพียงก้าวแรกของการทำงาน

คุณอาจจะโดนไล่ออก กิจการอาจจะขาดทุนก็ได้

ดังนั้นจึงต้องใช้ความสามารถ ความพยายาม ความใฝ่รู้ และพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ

เพื่อให้ประสบความสำเร็จ

แต่ถ้ารู้สึกตัวได้ว่าเส้นทางที่เราเลือกมานั้นมันผิด ก็อย่าไปฝืนครับ

ค้นหาตัวเองแล้วเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

และสำหรับคนที่รู้สึกว่าตัวเองพ่ายแพ้ตลอด

ถ้ายังไม่ยอมหมดหวัง สักวันหนึ่งคุณอาจจะประสบความสำเร็จมากกว่าคนอื่นๆก็ได้ครับ

ปลาหมึก:สวัสดีซาร่า คุณเคยมีปัญหากับเครื่องปั่นน้ำผลไม้ที่ไร้ประสิทธิภาพหรือไม่?

ซาร่า:สวัสดีปลาหมึก ฉันมีปัญหามากๆกับเครื่องปั่นที่จอร์จแนะนำเมื่อคราวก่อน

ปลาหมึก:มันมีปัญหาอะไรเหรอซาร่า?

ซาร่า:ฉันพบว่ามันไม่แข็งแรงพอนะสิ

ปลาหมึก: 

ซาร่า:ก็วันก่อน ตอนที่ฉันกำลังจะทำน้ำมะพร้าว ฉันดันใส่ลูกมะพร้าวลงไปทั้งลูกและเครื่องมันก็เจ๊งน่ะสิ

ปลาหมึก:(ใส่ลงไปได้ไงฟ่ะ) 

ซาร่า:ทำไมคุณทำหน้าแบบนั้นล่ะ?

ปลาหมึก:งั้นผมแนะนำให้รู้จักกับผู้เชี่ยวชาญด้านนี้โดยตรงดีกว่า นี่คือ... ทอม!!!

ทอม:สวัสดีซาร่า

ซาร่า:ดีใจจัง คุณรู้จักฉันด้วย 

ทอม:เปล่าหรอก ผมยืนดูคุณคุยกันมานานแล้ว

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา(นานกว่านี้จะคิดค่าเสียเวลาจากปลาหมึก) 

ผมขอแนะนำให้คุณดูตัวอย่างก่อนแล้วคุณจะพบกับมิติใหม่ของเครื่องปั่นน้ำผลไม้ 

 

ปลาหมึก:(เสียดายตูยังไม่มีใช้เลย) 

ซาร่า:พระเจ้าจอร์จ อุ๊ย! พระเจ้าทอม มันยอดมากกกก 

 

 

ซาร่า:พระเจ้าทอม มันยอดมาก 

ปลาหมึก: